przez profesora Noworosyjskiego Uniwersytetu, historyka literatury Aleksandra Kirpicznikowa.
Z kolei na terenie Cesarstwa Bizantyńskiego historia ikonograficznego używania słowa deesis była mniej jednoznaczna. Przez kolejne wieki termin ten nie był używany na terenie Bizancjum na określenie tej triady osób. Także długo po jego upadku. W sporządzonym w 1143 spisie inwentarza monasteru św. Pantelejmona na górze Athos, termin deeseis używany był wielokrotnie, ale na określenia innych obrazowań – np. samej Bogurodzicy. Równocześnie analiza inskrypcji odkrytych na ikonach z okresu XI-XV w. obrazujących triadę: Chrystus–Jan Chrzciciel–Bogurodzica wykazała, że w odniesieniu do modlitwy używano określeń litai oraz ikesia (ozn. błaganie), a termin deesis używano dla wzmiankowania modlitwy fundatorów ikony wznoszących prośby do Chrystusa za pośrednictwem Bogurodzicy i Jana Chrzciciela. W sporadycznych przypadkach inskrypcja DEESIS była umieszczana dla trimorfionu bez odniesienia do donatora.