Po destylacji pozostaje osad, który jest odrzucany. Tequila tuż po destylacji jest bezbarwna. Często destylat uzupełniany jest demineralizowaną wodą, aby obniżyć poziom alkoholu do 40%. Ostatecznie tequila trafia do kadzi i drewnianych beczek, gdzie rozpoczyna się dojrzewanie.
Dojrzewanie i kupaż O ostatecznym wyglądzie i aromacie tequili decyduje w dużej mierze sposób dojrzewania trunku. Do leżakowania używa się używanych dębowych beczek (po burbonie, sherry, whisky, koniaku), a czasem nowych, które dają ostrzejszy smak. Zmienianie beczek ze starych na nowe podczas leżakowania także może zmienić kolor i smak trunku. Dwa podstawowe rodzaje tequili to: oro („gold tequila”) – barwniki przenikają z beczek albo są dodawane, czasami wraz z substancjami smakowymi (używa się karmelu, fruktozy, gliceryny, aromatów drewna) blanco („silver tequila”) – bezbarwna, jest butelkowana bezpośrednio po destylacji lub pozostaje krótko w kadziach ze stali nierdzewnej.