thumb|Choinka w domu, Dania 2004 Choinka – przyozdobione drzewko iglaste (zwykle świerku lub jodły, rzadziej sosny), naturalne lub sztuczne, będące nieodłączną ozdobą w czasie świąt Bożego Narodzenia i ich głównym symbolem. Badacze wskazują na dwa możliwe źródła pochodzenia zwyczaju choinki – przedchrześcijańskie i chrześcijańskie. Ojczyzną współczesnego drzewka bożonarodzeniowego była niemiecka Alzacja. Tradycja przystrajania choinki rozwinęła się tam w XV lub w XVI w., po czym powoli rozprzestrzeniła się na inne kraje. Na ziemiach polskich choinka pojawiła się pod koniec XVIII w. lub na przełomie XVIII i XIX w. Głównym symbolem Bożego Narodzenia choinka stała się na początku XX w.
Nazewnictwo Słowo „choinka” było znane na ziemiach polskich już w XV lub XVI w., czyli zanim rozpowszechnił się zwyczaj przyozdabiania drzewka bożonarodzeniowego. Funkcjonowało wówczas jak zdrobnienie od „choina”, a prasłowiańską formą było słowo *chvoj-ina lub *chvoja, oznaczające drzewa i gałęzie pokryte igłami. Pokrewne są w językach bałtyckich skuja (litew.) i skujas (łotew.) oznaczające igliwie, szpilka, szyszka.