Działalność szkół wyższych regulowała w latach 1920–1933 ustawa z dnia 13 lipca 1920 r. o szkołach akademickich, gwarantująca im dużą autonomięUstawa z dnia 13 lipca 1920 r. o szkołach akademickich ()., zastąpiona w 1933 nową ustawą z dnia 15 marca 1933 r. o szkołach akademickichUstawa z dnia 15 marca 1933 r. o szkołach akademickich ().. W okresie międzywojennym najpopularniejszym kierunkami studiów były filozofia oraz prawo i nauki polityczne. Podczas II wojny światowej działalność polskich uczelni została zawieszona. W Warszawie w 1940 utworzono tajny Uniwersytet Ziem Zachodnich, którego kadrę stanowili uczeni zamkniętego Uniwersytetu Poznańskiego. Od jesieni 1943 UZZ posiadał filie w Częstochowie i Kielcach. W miejsce zlikwidowanego Uniwersytetu Poznańskiego niemieccy okupanci otworzyli Uniwersytet Rzeszy (niem. Reichsuniversität Posen), który działał w latach 1941–1945, zaś Uniwersytet Jana Kazimierza we Lwowie już w październiku 1939 zukrainizowano a 8 stycznia 1940 zmieniono jego nazwę na Lwowski Państwowy Uniwersytet im. Iwana Franki (ukr. Львівський державийн університет імені Івана Франка). W Wilnie Uniwersytet Stefana Batorego zlikwidowano 15 grudnia 1939, a w jego miejsce utworzono Uniwersytet Wileński (lit. Vilniaus universitetas) z litewskim językiem nauczania.