Monarcha chętnie na to przystał, oczekując śmierci śmiałka. Istnieje wersja mitu, wedle której Perseusz wyruszył przeciwko Meduzie dla Ateny, z którą Gorgona współzawodniczyła. Wersję taką poświadcza Apollodoros. thumb|Perseusz z głową Meduzy, Benvenuto Cellini, 1557, Loggia dei Lanzi, Florencja Pomocy nieszczęśnikowi udzieliła Atena, dzięki temu dotarł do trzech sióstr i strażniczek Gorgon – Graj, które dzięki wykradzeniu ich wspólnego oka i kła, zmusił do wyjawienia siedziby Gorgon. Heros uzbrojony został w czyniący niewidzialnym hełm Hadesa, wykonany przez cyklopów z psiej skóry oraz skrzydlate sandały, w końcu otrzymał też od Hermesa sierp z adamantu bądź też zakrzywiony nóż, by Meduzę pozbawić głowy.
Perseusz dotarł do Gorgon i ujrzał je śpiące na brzegu oceanu. Do sióstr stanął tyłem, by nie zamienić się w kamień. Spoglądał jedynie w swą tarczę z miedzi, wypolerowaną tak, że widział w niej oblicze potwora. Wedle innej wersji tarczę tę trzymała przed nim sama Atena. Dzięki skrzydlatym sandałom wzbił się w górę, uciął Meduzie głowę i schował do torby, czy też raczej sakwy kibisis, po czym odleciał. Z szyi Meduzy wydostali się synowie Posejdona, najpierw wyskoczył Pegaz, potem olbrzym Chryzaor trzymający w ręku złoty miecz.