Dodatkowo w roku 1928 działania Jacoba B. Simy, który odsunął się od zborów, doprowadziły do utraty wszystkich nieruchomości oraz znajdującego się w nich wyposażenia. Spowodowało to utratę zaufania w zborach i częściowe rozproszenie głosicieli. Dlatego w roku 1929 nadzór nad działalnością w Rumunii przejęło niemieckie Biuro Oddziału, a nieco później w tym samym roku – środkowoeuropejskie biuro Towarzystwa Strażnica w Bernie w Szwajcarii (nadzór biura w Szwajcarii trwał do roku 1973). W 1930 roku utworzono rumuńskie Biuro Krajowe, tym razem w Bukareszcie, z którym kontaktowali się nadzorcy działalności z Niemiec i ze Szwajcarii. Na początku lat 30. zbory ponownie aktywnie uczestniczyły w działalności kaznodziejskiej.
Pod koniec trzeciej i na początku czwartej dekady XX wieku, gdy położono większy nacisk na osobiste głoszenie dobrej nowiny, część osób opuściła zbory Badaczy Pisma Świętego. Osoby te utworzyły niezależne zbory. Jednak grupa, która w 1931 roku przyjęła nazwę „Świadkowie Jehowy”, pozostała aktywna w działalności ewangelizacyjnej. W tym roku należało do niej w Rumunii około 2000 głosicieli, którzy w ciągu roku rozpowszechnili 5549 książek i 39 811 broszur religijnych.