Tatar był bowiem zdania, że w tych warunkach Polska powinna wejść w układy z Moskwą, poczynić na jej rzecz ustępstwa i zmienić orientację z prozachodniej na prosowiecką.”
Według historyka Zbigniewa S. Siemaszko Tatar jest odpowiedzialny za taką wersję planu Akcji „Burza”, który nakazywał dowódcom oddziałów Armii Krajowej ujawnianie się wobec oddziałów Armii Czerwonej, co skutkowało aresztowaniami, rozstrzeliwaniem oraz zsyłką do łagrów żołnierzy AK. Według ustaleń historyków, Tatar ingerował także w depesze radiowe pomiędzy Naczelnym Wodzem a dowódcą Armii Krajowej, m.in. inspirując wybuch Powstania Warszawskiego. Usiłował także opóźnić przylot do Polski cichociemnego Jana Nowaka-Jeziorańskiego, wysłanego przez Naczelnego Wodza do KG AK z rozkazem niewszczynania Powstania.
Historyk Stanisław Salmonowicz – „najnowsze badania naukowe grzebią obraz generała Tatara jako realisty; w istocie był u boku S. Mikołajczyka głównym protagonistą idei powstania, dla niej wstrzymał bezprawnie depeszę Naczelnego Wodza wzywającego do ostrożności, a po klęsce sprytnie tuszował swoją rolę inspiratora”.