Jest to element, którym kryminologia sama w sobie się nie zajmuje, niemniej kryminologia czerpie z penologii w zakresie funkcjonowania kary jako środka kontroli społecznej i reakcji na przestępstwo.
Kryminologia a wiktymologia Po II wojnie światowej kryminologia w przedmiocie swoich badań zaczęła skupiać się nie tylko na sprawcy przestępstwa, ale także i ofierze. W ten sposób wykształcona została nowa dziedzina nauki nazwana wiktymologią (od łac. victima – ofiara). Początkowo uznawano ją za jeden z działów kryminologii, dziś jednak przyjmuje się, że jest ona osobną nauką. Wiktymologia jest bardzo mocno powiązana z kryminologią. Skupia się przede wszystkim na fakcie pokrzywdzenia kogoś przestępstwem. Dostarcza ona dzięki temu cennych informacji kryminologii na temat ofiary, jak i czynnikach zwiększających prawdopodobieństwo stania się ofiarą przestępstwa. Skupia się także na problematyce konsekwencji wiktymizacji dla dotkniętej nią jednostki. Kolejnym istotnym przedmiotem zainteresowania wiktymologii jest problematyka lęku przed przestępczością, czyli tego, jakie postawy w odniesieniu do możliwości bycia ofiarą przestępstwa prezentują ludzie.