W Ostrowcu stanął na czele związku zawodowego metalowców, a następnie Rady Związków Zawodowych. W listopadzie 1918 organizował rozbrajanie okupantów i tworzenie Milicji Ludowej PPS.
W lutym 1919 został wybrany na posła do Sejmu Ustawodawczego RP z listy nr 6 PPS w okręgu wyborczym nr 24 Sandomierz—Opatów—Iłża, w miejsce zmarłego Franciszka Loefflera. Ślubowanie złożył 7 marca 1919. W Sejmie pracował w komisjach: odbudowy kraju, robót publicznych, skarbowo-budżetowej, wodnej oraz prawdopodobnie wojskowej. Był przewodniczących Okręgowego Komitetu Robotniczego PPS w Ostrowcu oraz radnym w tym mieście. Był również ławnikiem Sądu Okręgowego w Radomiu. W trakcie wojny polsko-bolszewickiej w 1920 był emisariuszem Związku Obrońców Ojczyzny w rejonie Zamościa.
W wyborach parlamentarnych w 1922 został wybrany z listy nr 2 (PPS) w okręgu wyborczym nr 23 (Iłża). W Sejmie I kadencji był sekretarzem komisji skarbowo-budżetowej. Pełnił również funkcję gospodarza w Prezydium Związku Parlamentarnym Polskich Socjalistów.
W wyborach parlamentarnych w 1928 został ponownie wybrany na posła do Sejmu z listy nr 2 PPS, w okręgu wyborczym nr 23 (Iłża). W Sejmie II kadencji od 8 czerwca 1928 pracował w komisji kontroli długów państwa.