Jakość w czasie wojny W okresie I wojny światowej procesy produkcyjne stały się bardziej złożone, a nadzór nad nimi sprawowała większa liczba pracowników. Okres ten był świadkiem powszechnego wprowadzenia produkcji masowej i pracy na akord, co stworzyło problemy, ponieważ robotnicy mogli teraz zarobić więcej pieniędzy na produkcji dodatkowych produktów, co z kolei czasami prowadziło do przekazywania niskiej jakości wykonania na linie montażowe. Pionierzy tacy jak Frederick Winslow Taylor i Henry Ford, dostrzegli ograniczenia metod stosowanych wówczas w produkcji masowej i wynikającą z nich zróżnicowaną jakość produkcji. Taylor, wykorzystując koncepcję naukowego zarządzania, pomógł rozdzielić zadania produkcyjne na wiele prostych etapów (linia montażowa) i ograniczył kontrolę jakości do kilku konkretnych osób, ograniczając złożoność procesów. Ford kładł nacisk na standaryzację standardów projektowania i komponentów, aby zapewnić produkcję standardowego produktu, podczas gdy za jakość odpowiadali inspektorzy maszyn „umieszczeni w każdym dziale, aby objąć wszystkie operacje [...] w częstych odstępach czasu, tak aby żadna wadliwa operacja nie trwała przez dłuższy czas”.