Cmentarz był dewastowany podczas okupacji niemieckiej, a następnie w okresie powojennym. Część nagrobków skradziono i wykorzystano jako materiał budowlany. W 1988 roku, dzięki wsparciu finansowemu pochodzącego z Czeladzi Mońka Stawskiego, teren ogrodzono, ustawiono część przewróconych nagrobków i odrestaurowano niektóre macewy. Późniejsza inwentaryzacja wykazała, że podczas tych prac niektóre fragmenty rozbitych nagrobków połączono ze sobą lub umieszczono w różnych częściach cmentarza.
Układ i nagrobki
W inwentaryzacji przeprowadzonej na początku XXI wieku wyróżniono 88 rzędów nagrobków w części męskiej i 91 rzędów w części kobiecej. Pomiędzy starszą i nowszą częścią cmentarza znajduje się niezabudowana przestrzeń. Pierwsze nagrobki każdego rzędu stoją przy głównej alei.
Na terenie nekropolii zachowało się około 3200 nagrobków i ich fragmentów. Starsze opracowanie Burcharda z 1990 roku szacowało ich liczbę na około 1000. Spośród nagrobków zinwentaryzowanych w 2003 roku około 900 było zniszczonych lub częściowo zniszczonych w stopniu uniemożliwiającym odczytanie nazwisk. Najwyższy odnotowany pierwotny numer nagrobka – 4018 – znajduje się na macewie osoby zmarłej 22 grudnia 1942 roku.