Osobom, które uznał za niegodne, zakazał zgłaszania się na listę kandydatów kwestorskich, a opornym w razie przybycia na Pole Marsowe zagroził sankcją konsularną. Cieszącemu się powszechną wziętością Markowi Egnacjuszowi Paulusowi, który liczył, że jak bezpośrednio po edylacie osiągnął preturę (w 20 p.n.e.), tak po preturze zdobędzie konsulat, Sencjusz zakazał zgłaszania kandydatury, a gdy nie znalazł posłuchu, przysiągł, że nawet w razie wyboru przez naród nie obwoła go konsulemWellejusz Paterkulus, Historia rzymska, ks. II, rozdz. 92. Gdy zaś doszło z tego powodu do rozruchów, senat wskrzesił procedurę senatus consultum ultimum, na mocy której Sencjusz skazał Egnacjusza i jego wspólników na śmierć pod zarzutem spisku na życie AugustaAdam Ziółkowski, Historia Rzymu, Poznań 2008, str. 368.
Saturninus był członkiem quindecimviri (piętnastoosobowe kolegium kapłanów, mające za zadanie na polecenie senatu badać i wyjaśniać znaczenie Ksiąg sybillińskich w związku z wypadkami politycznymi) na Ludi Saeculares Augusta w 17 p.n.e.Corpus Inscriptionum Latinarum (CIL) 06, 32323.
Następnie sprawował prawdopodobnie godność prokonsula Afryki w 14/13 p.n.e., gdzie opisał uroczystości związane z wzniesieniem murów przez Statiliusza Taurusa, namiestnika prowincji Afryki w latach 30Tertulian, O płaszczu, rozdz.