Od 1922 roku pełnił służbę w Wojskowej Kontroli Generalnej, przekształconej następnie w Korpus Kontrolerów. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 17. lokatą w korpusie oficerów sądowychLista starszeństwa oficerów zawodowych. Załącznik do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 13 z 8 czerwca 1922 roku, Zakłady Graficzne Ministerstwa Spraw Wojskowych, Warszawa 1922, s. 302.. W 1923 roku pełnił służbę w Grupie I Korpusu Kontrolerów, kierowanej przez płk. dr. Feliksa Maciszewskiego. 31 marca 1924 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 roku i 4. lokatą w korpusie oficerów sądowych. W 1928 roku pełnił obowiązki szefa Grupy VIII Korpusu Kontrolerów. W 1930 roku został mianowany zastępcą szefa Korpusu Kontrolerów.
Z dniem 30 kwietnia 1931 roku został przeniesiony w stan nieczynny na okres 12 miesięcy i rozpoczął pracę w Najwyższej Izbie Kontroli początkowo, jako naczelnik Wydziału Personalnego, a następnie (1932) wiceprezes. Z dniem 30 kwietnia 1932 roku został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem z korpusu oficerów kontrolerów do korpusu oficerów audytorów.