miejscowość została nawiedzona przez powódź. Prawdopodobnie w II poł. XVI wieku wieś została powtórnie lokowana przez kasztelana sądeckiego Krzysztofa Komorowskiego, który począwszy od 1566 roku przez wiele dziesięcioleci był właścicielem ŻywiecczyznyWojewództwo krakowskie w drugiej połowie XVI wieku ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 2008, s. 110..
W połowie XV wieku grunty starożywieckie dzierżawione były przez Komorowskich. Obejmowały one dwa łany, z których jeden określany jako „łan sołtysi” został podzielony w 1581 przez będącego właścicielem miejscowości Krzysztofa Komorowskiego, który następnie osiedlił na powstałych działkach kmieci. Zamieszkiwali oni następnie w miejscowości do czasu przesiedlenia ich przez Mikołaja Komorowskiego w 1608 do nowo powstałej wsi Zarzecze. Na zwolnionych w ten sposób gruntach Mikołaj Komorowski w tym samym roku założył folwark. Zlikwidowane zostały granice między rolami, a powstałe duże połacie ziemi uprawiane były na potrzeby folwarku i dworu. Na obrzeżach terenu dworskiego i folwarku działały niewielkie gospodarstwa chłopskie. Miejscowy folwark stał się częścią klucza starożywieckiego, który obejmował również Czernichów, Międzybrodzie, Tresną, Zabłocie, Zadziele i Zarzecze. Stary Żywiec stał się następnie własnością królowej Konstancji, a później Jana Kazimierza.