Do obory przylegał budynek mieszkalny przeznaczony dla zarządcy majątku Antoniego Molińskiego. W niedalekiej odległości od wymienionych zabudowań gospodarczych znajdował się stary budynek dworski, a w jego sąsiedztwie – nowy, piętrowy dom oraz staw. Prowadzona była uprawa pszenicy, owsa, rzepaku i żyta. W folwarku zatrudnieni byli liczni pracownicy. Mężczyźni pracowali w charakterze fornali, natomiast kobiety trudniły się głównie dojeniem krów. Folwark prowadził także nabór najemników do prac sezonowych, do których należały wykopki oraz żniwa.

W okresie 1921–1922 w Starym Żywcu działalność rozpoczął tartak uruchomiony przez rodzinę Zyzaków i działający w budynku zlokalizowanym nad potokiem Młynówka, zakupionym wcześniej przez członków tej rodziny z zamiarem powstania tu młyna. Obiekt stanowił piętrowy budynek, na parterze którego działała hala tartaku, a na piętrze znajdowało się mieszkanie właściciela zakładu. Tartak był zelektryfikowany dzięki wyposażeniu w turbinę wodną obracaną przez spiętrzone wody Młynówki, która napędzała dostarczającą energię elektryczną czechosłowacką prądnicę firmy „Prokop”. Przed siedzibą przedsiębiorstwa zlokalizowany został plac na przechowywanie pozyskiwanego z Rychwałdu surowca do przerobu, jak również gotowych wyrobów w postaci desek i bali, składowanych tak w celu wysuszenia.