Jego projekt opracowany w 1887 zakładał wykorzystanie istniejących już twierdz w Modlinie i Warszawie oraz nowych, planowanych obiektów jako podstawy do operacji przeciwko Niemcom i Austro-Węgrom. Koncepcja Rejonu była rozwinięciem istniejących od czasów napoleońskich pomysłów obrony tego obszaru w oparciu o trójkąt twierdz. Dodatkowym atutem terenu były liczne naturalne zapory i przeszkody w postaci rzek, bagien i wydm, które znakomicie nadawały się do obrony w przypadku kontrataku państw centralnych.
Rejon Umocniony ograniczały fortyfikacje, rozlokowane w uproszczeniu na planie trójkąta. Dwa z jego narożników tworzyły wymienione już twierdze, trzecim miała być Twierdza Zegrze. Boki tego trójkąta, oparte o Wisłę (Modlin-Warszawa) i Narew (Modlin-Zegrze) planowano uzupełnić samodzielnymi fortami w Łomiankach oraz Dębem. Trzeci bok (Warszawa-Zegrze), pozbawiony oparcia na dużych przeszkodach wodnych, został zaplanowany z wykorzystaniem obszarów leśnych i bagiennych, które znacznie utrudniały ruchy wojsk. Na tym odcinku zaplanowano budowę trzech nowych obiektów poza twierdzami: Fort Beniaminów, Fort Maciołki i Fort Pustelniki. Dodatkowo planowano wykorzystać dwa forty budowane w ramach Twierdzy Warszawa: Fort Kawęczyn oraz Fort Wawer.