W okresie powstania listopadowego do terespolskiej cerkwi uczęszczało 785 wiernych.
Cerkiew prawosławna pod zaborem rosyjskim Wskutek likwidacji unickiej diecezji chełmskiej, do której dotąd należała parafia terespolska, świątynia przeszła w 1875 do eparchii chełmsko-warszawskiej Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W latach bezpośrednio poprzedzających to wydarzenie liczbę wiernych uczęszczających do cerkwi szacowano na ok. 950 osób. Większość z nich (prawie 70%) negatywnie przyjęła likwidację unii i znalazła się w grupie tzw. opornych (ros. uporstwujuszczych) – byłych unitów formalnie prawosławnych, de facto odmawiających uczestnictwa w obrzędach tego wyznania, nadal utożsamiających się z katolicyzmem.
Sześć lat po likwidacji unii cerkiew w Terespolu została wyremontowana dzięki staraniom biskupa lubelskiego (odpowiedzialnego za parafie pounickie) Modesta. 29 listopada 1881 ks. Tymoteusz Sofronowicz, dziekan II dekanatu bialskiego, dokonał jej powtórnego wyświęcenia. W 1892 arcybiskup warszawski i chełmski Flawian dokonał wizytacji kanonicznej terespolskiej cerkwi. Pięć lat po tym wydarzeniu przeprowadzony został kolejny remont świątyni, zakończony w 1898. Plan renowacji opracował N.