Fiodorow, inżynier twierdzy brzeskiej, zaś przy wykonaniu nowych fresków pracowali ikonografowie Afanasij Tulski i Aleksiej Lizunow, ówcześnie odbywający w Brześciu zasadniczą służbę wojskową. Ci sami autorzy napisali dla cerkwi nowe ikony. Ponieważ fundusze zgromadzone na remont (6819 rubli i 37 kopiejek) okazały się aż nadto znaczne, wykorzystano je nie tylko na renowację świątyni, ale i na wzniesienie parafialnej szkoły czytania i pisania, która rozpoczęła pracę we wrześniu 1898. W końcu tego samego miesiąca cerkiew, po ukończonej renowacji, została ponownie poświęcona. Z uwagi na chorobę ordynariusza eparchii warszawskiej arcybiskupa Hieronima uroczystościom przewodniczył przełożony monasteru św. Onufrego w Jabłecznej, archimandryta Herman. W czasie uroczystości cerkwi przekazano dzwon ufundowany przez cara Mikołaja II, jego matkę carycę-wdowę Marię Fiodorownę oraz ks. Iwana Siergijewa (Jana Kronsztadzkiego). Dzwon ten został uroczyście przewieziony z terespolskiego dworca kolejowego przez oddział kozacki pod dowództwem esauła Jeriesienkowa.