Począwszy od roku 1967 F. Neureiter opublikował w Austrii kilka artykułów na temat historii i literatury kaszubskiej, m.in. „Die Kaschuben”. Zamieścił w nich też własne tłumaczenia wierszy ok. 10 twórców kaszubskich. Równocześnie zaczął uczyć się kaszubskiego i polskiego, który opanował w stopniu dobrym. Pomogła mu w tym znajomość stenografii. W 1969 r. założył w Salzburgu oddział Towarzystwa Austria-Polska, w którym wygłaszał odczyty na tematy kaszubskie i polskie, organizował wystawy, koncerty i spotkania z polskimi artystami i publicystami. Przygotowywał też swoje najsławniejsze książki. Gdański klub studentów „Pomorania” przyznał mu Medal Stolema, który 7 kwietnia 1973 r. wręczyła mu w Gdańsku córka Lecha Bądkowskiego Sławina.
W 1973 r. F. Neureiter opublikował dwujęzyczny wybór wierszy i krótkich opowiadań kaszubskich pt. „Kaschubische Anthologie”. Przedstawił reprezentatywny przekrój literatury kaszubskiej, przedrukował utwory najwybitniejszych jej twórców, które też samodzielnie przełożył, przy czym dla wierszy podał tylko przekład filologiczny. A w 1978 r. ukazało się (ze skrótami wydawcy) jego największe dzieło – zarys dziejów literatury kaszubskiej pt. „Geschichte der Kaschubischen Literatur”.