20 stycznia 1938 roku, generał Bruno Olbrycht sformował zasady działania akcji. W niektórych powiatach zwołano starostów, którzy zostali „oficerami” formacji w powiatach. Mieli oni za zadanie organizować „terenowe grupy”, które były organami wykonawczymi. W ich pracy warto zaznaczyć że wszelka praca wykonywana przez administracje cywilną i organizacje publiczne były „podporządkowane zadaniu polonizacji”. Wówczas generał Bruno Olbrycht podkreślał, że „należy pobudzić w społeczeństwie wagę kampanii polonizacyjnej i skierować ją do aktywnej pracy polonizacyjnej”.
Komitet koordynacyjny włączał w swoją działalność polskie organizacje publiczne w szczególności Towarzystwo Rozwoju Ziem Wschodnich. Gen. B. Olbrycht bezpośrednio zarządził że „Jako organ do pracy na szczeblu powiatowym, który będzie służył w szczególności niewciąganiu wojsk w prace polityczne, liderzy akcji powołają w każdym powiecie Towarzystwo Rozwoju Ziem Wschodnich”. Komisja zainspirowała wypowiedzi organizacji polskich w różnych kwestiach (np. polonizacja prawosławia, zmiana nazw miejscowości, żądanie usunięcia „dodatkowych” cerkwi), co powinno sprawiać wrażenie inicjatyw oddolnych.