W 1924 roku opublikowała serię wywiadów z prominentnymi politykami francuskimi i brytyjskimi, w tym z premierami i ministrami finansów.
II wojna światowa i emigracja do Paryża Po dojściu do władzy koalicji partii prawicowych i utworzeniu reżimowego Frontu Ojczyźnianego o charakterze austrofaszystowskim, Berta Zuckerkandl zaprzestała działalności politycznej. Po aneksji terytorium Federalnego Państwa Austriackiego przez Rzeszę Niemiecką 12 marca 1938 roku postanowiła wyjechać do Paryża. Ze względu na to, że rząd francuski nie uznawał już wiz austriackich, opuszczenie Wiednia było możliwe dopiero po osobistej interwencji Paula Clemenceau. Dzięki niemu Berta, jej synowa Trude oraz wnuk Emil 26 marca 1938 udali się do Paryża, gdzie czekał na nich jej jedyny syn, Fritz.
W Paryżu zamieszkała w kamienicy przy Rue Belles-Feuilles 22 i dołączyła do zrzeszenia austriackich imigrantów, Zentralvereinigung Österreichischer Emigranten. Do jego członków należeli także Bruno Walter, Franz Werfel, Alma Werfel, Alfred Polgar oraz Friederike Zweig. Zrzeszenie pomagało uchodźcom przy załatwianiu różnorodnych formalności takich jak wizyta w urzędzie czy uzyskanie zezwolenia na pobyt we Francji.