W 1843 miała miejsce kolejna duża reorganizacja dekanatu oświęcimskiego, kiedy to odłączono od niego nowo powstały dekanat BiałaJ.w., s. 553.. W skład dekanatu oświęcimskiego wchodziły odtąd następujące parafie: Bielany, Czaniec, Gierałtowice, Głębowice, Grójec, Kęty, Nidek, Osiek, Oświęcim, Piotrowice, Polanka Wielka, Poręba Wielka, Przeciszów, Witkowice i Zator, a także kapelania w Bulowicach i filia we WłosienicySchematismus Universi Venerabilis Cleri Dioeceseos Tarnoviensis tam Saecularis quam Regularis et Scholarem in eadem existentium Anno Domini 1844, Tarnów 1844, s. 128–134.. W 1910 na mocy dekretu biskupa krakowskiego Adama Stefana Sapiehy powstał dekanat zatorski, do którego przyłączono kilka parafii z dekanatu oświęcimskiego – odtąd w skład tego ostatniego wchodziły parafie: Bielany, Brzeszcze, Bulowice, Czaniec, Grójec, Kęty, Nidek, Osiek, Oświęcim, Polanka Wielka, Poręba Wielka, Witkowice oraz filie w Kobiernicach, Włosienicy i PorąbceElenchus Venerabilis Cleri tam saecularis quam regularis Dioeceseos Cracoviensis S. Sedi Apostolicae immediate subjectae pro Anno domini 1911, Kraków 116-125, 161-166..