półpostać w trzech czwartych w lewo, z białym krawatem z żabotem koronkowym, w otwartym ciemnoczerwonym Justaucorpsie i noszonym pod spodem napierśniku.
W 1698 r. Krystyna Eberhardyna – elektorowa Saksonii i tytularna królowa Polski – powołała luterańskiego kaznodzięcę z Lüneburga, Johanna Christopha Jaucha (1669–1725), na zamek Pretzsch. Po tym jak jej mąż, August II, w 1697 r. dla wyboru na króla Polski przeszedł na katolicyzm, do Jaucha należało głoszenie kazań królowej w jej komnacie i umacnianie jej w wierze mimo początkowych prób nawrócenia – nawet jej protestanccy rodzice radzili zmianę wyznania. Poddani protestanccy zaczęli nazywać królową „kolumną modlitwy Saksonii”.
Młodszy brat Johanna Christopha, Joachim Daniel Jauch (1688–1754), organizował natomiast na dworze w Warszawie legendarne i niemal nieustanne bale, jarmarki, polowania, maskarady, iluminacje i festyny. Były to przemyślane akcje państwowe, pochłaniające ogromne sumy i – podobnie jak nowe pałace i zbiory sztuki – służące królewskiej autoprezentacji na wzór Ludwika XIV. Podczas obozu w Zeithain w 1730 r., „spektaklu stulecia”Ernst Engelberg, Wolfgang Küttler: Das Lange 19. Jahrhundert: Personen-Ereignisse-Ideen-Umwälzungen. Ernst Engelberg zum 90. Geburtstag, Bd. 1, 1999, s.