XI, Czytelnik, Warszawa 1959, s.16-17.
Treść
Armand de Montriveau, generał, dawny żołnierz napoleoński i jeden z członków tajemniczego i wpływowego stowarzyszenia Trzynastu (przypominającego pod względem swoich obyczajów masonerię), zakochuje się w jednej z najpiękniejszych arystokratek paryskich, Antoninie de Langeais. Księżna jest jednak płochą kokietką, formalnie zamężną, lecz w istocie prowadzącą osobny dom, zainteresowaną jedynie balami i przyjęciami. Na przemian daje generałowi nadzieję na trwały związek i odpycha go. Idąc za radą swojego przyjaciela, Ronquerollesa, Montriveau decyduje się użyć bardziej zdecydowanych środków: porywa księżnę i grozi jej okaleczeniem, po czym nagle zwraca jej wolność i zrywa z nią wszelkie kontakty. Dopiero wówczas Antonina de Langeais rozumie, jaki błąd popełniła i próbuje za pośrednictwem swojego kuzyna spotkać się raz jeszcze z odtrąconym adoratorem. Przez nieszczęśliwy zbieg okoliczności do spotkania tego nie dochodzi. Dopiero po latach Montriveau dowiaduje się, że jego ukochana chciała wówczas zacząć wszystko od nowa i podejmuje jej poszukiwania. Znajduje ją w klasztorze na Majorce pod imieniem siostry Teresy, a w czasie spotkania z nią w obecności przeoryszy jest w stanie zgadnąć, że kobieta nadal go kocha.