Ich zapasy prochu wyczerpywały się, pogoda się popsuła, czas służby wielu ochotników z Europy zachodniej kończył się, zakon potrzebował nowego wielkiego mistrza. Zdecydowali się wracać do Prus. Oblężenie nie przyniosło zakończenia konfliktu, ale pokazało narastające niezadowolenie z Jagiełły wśród lokalnych mieszkańców.
1391-1392 21 stycznia 1391 roku córka Witolda, Zofia Witoldówna, poślubiła Wasyla I, wielkiego księcia moskiewskiego. Ten sojusz umocnił wpływy Witolda wśród ziem ruskich i reprezentował potencjalnie nowego sojusznika przeciwko Polsce. W tym samym czasie brat Jagiełły tracił swą władzę w Nowogrodzie Wielkim na rzecz Moskwy. Krzyżacy byli bezczynni podczas przedłużającego się wyboru wielkiego mistrza, Konrada Wallenroda; ich generalna kapituła opóźniła ten wybór. W maju 1391 roku nowy wielki mistrz wydzierżawił Złotorię, zamek niedaleko Torunia, od Władysława Opolczyka, palatyna Zygmunta Luksemburskiego, za 6632 guldeny. Rozzłościło to Jagiełłę, który najechał ziemię dobrzyńską, ale został odparty. Von Wallenrode wezwał nowych ochotników z Francji, Anglii i Szkocji. Wśród tych, którzy odpowiedzieli był William Douglas z Nithsdale. Zimą 1391 roku Krzyżacy zorganizowali kolejną wyprawę na Wilno.