W Kownie wystawili wielką ucztę, która została sugestywnie opisana w poemacie Adama Mickiewicza Konrad Wallenrod z 1828 roku. Zniszczyli pobliskie miasta Wiłkomierz i Mejszagoła, ale nie ma dowodów na drugie oblężenie Wilna. W listopadzie 1391 roku Witold zaatakował ziemie wokół Merecza i Grodna, przecinając najlepsze drogi komunikacyjne pomiędzy Jagiełłą i Skirgiełłą.
W międzyczasie Krzyżacy skupowali ziemie w Prusach. W maju 1392 von Wallenrode rozpoczął negocjacje z Zygmuntem Luksemburczykiem dotyczące zakupu Nowej Marchii za 500 tys. guldenów Negocjacje upadły, ponieważ tytuł własności do tych ziem kwestionowany był przez kilku książąt. Zakup Nowej Marchii został sfinalizowany z Jodokiem z Moraw dopiero w 1402 roku. W ciągu 1392 Krzyżacy zgodzili się zapłacić Władysławowi Opolczykowi 50 tys. guldenów za ziemię dobrzyńską, która była przedmiotem rywalizacji wśród książąt piastowskich od 1377 roku. Opolczyk, władca Opola na Śląsku, nie miał zainteresowania niestabilnymi regionami na północy. W 1392 roku rozesłał propozycję rozbioru Polski pomiędzy Krzyżaków, Cesarstwo, Śląsk i Węgry, ale propozycja została odrzucona. Te zakupy Krzyżaków zagroziły północnym granicom Polski.