Placówka najpierw znajdowała się pod opieką księży misjonarzy, a następnie zarząd nad nią przejęły władze świeckie (1838). W 1873 roku otrzymała nazwę Dom Wychowawczy. Na przełomie XIX i XX wieku postanowiono wyburzyć budynki przy pl. Wareckim. W 1901 roku szpital i placówkę wychowawczą przeniesiono na teren byłego Folwarku Świętokrzyskiego. Została ona umieszczona pomiędzy ulicami: Koszykową, Nowogrodzką i pl. Starynkiewicza w kompleksie budynków zbudowanym w latach 1897–1901.
13 listopada 1907 roku Szpital Dzieciątka Jezus i Dom Wychowawczy został przejęty przez Zarząd Miasta, a w roku 1918 Dom Wychowawczy został oddzielony od Szpitala Dzieciątka Jezus. Dyrektorem został dr Ludwik Bondy. Przed II wojną światową w latach 1933-1939 pod kierunkiem dr Józefa Lubczyńskiego wprowadzono wiele reform, Dom został przekształcony w Dom Matki i Dziecka, nadano mu imię Boduena, rozbudowano pomoc samotnym matkom. Przyjmowano tam również dzieci na pobyt czasowy. W czasie drugiej wojny światowej dyrektorką Domu była Maria Wierzbowska, odznaczona pośmiertnie medalem Sprawiedliwej Wśród narodów Świata za pomoc w ratowaniu dzieci żydowskich.