Człowiek pozostający w grzechu śmiertelnym może odzyskać łaskę przez szczerą skruchę, Boże przebaczenie oraz sakrament pokuty i pojednania.

Katechizm rozróżnia żal doskonały, wynikający z miłości do Boga, oraz żal niedoskonały, wynikający między innymi ze świadomości brzydoty grzechu albo z obawy przed karą. Żal doskonały może przynieść odpuszczenie grzechów śmiertelnych, jeżeli obejmuje mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy stanie się to możliwe, nr 1451–1453..

Potępienie zakłada zatem nie tylko popełnienie grzechu śmiertelnego, lecz również brak skruchy i trwanie w odrzuceniu miłosierdzia do końca życia. Z tym zagadnieniem wiąże się katolicka interpretacja grzechu przeciwko Duchowi Świętemu. Nie oznacza on ograniczenia Bożego miłosierdzia, lecz świadomą odmowę przyjęcia przebaczenia przez człowieka, który nie chce się nawrócić, nr 1864..

Sąd szczegółowy Według nauczania katolickiego po śmierci człowiek podlega sądowi szczegółowemu, podczas którego jego życie zostaje odniesione do Chrystusa. Bezpośrednim następstwem sądu jest:

wejście do nieba; wejście do nieba po oczyszczeniu w czyśćcu; albo wieczne potępienie, nr 1021–1022..