Stęszewo, mto” .

Historia Tereny, na których powstała miejscowość były jednak zasiedlone wcześniej niż odnotowały to zachowane zapisy historyczne. Archeolodzy w pobliżu miejscowości, na brzegu rzeki Samicy, ok. 1200 metrów na północny zachód od miasta, odnaleźli fragmenty naczyń z IX-XI oraz XII-XIII wieku. Natomiast na dziedzińcu szkoły przy ul. Szkolnej odnaleziono fragment naczynia z XIV-XV wieku. W kolejnym miejscu odnaleziono również siekierę, fragment miecza, grot włóczni oraz grot oszczepu z XIII-XV wieku. Na wzgórzu na północ od miasta, w pozostałościach po kopcu, na którym stał zamek zburzony w XVII wieku, który został rozebrany całkowicie w XIX wieku znaleziono także fragmenty naczyń, fragment kafla oraz miecz.

Stęszew dawniej leżał na ważnym szlaku handlowym biegnącym do Wielkopolski ze Śląska. W 1370 roku król polski Kazimierz III Wielki nadał mu prawa miejskie. Dokument lokacyjny Stęszewa nie zachował się. W 1796 mieszczanie zeznali, że ich „prastary” przywilej miejski spłonął w pożarze w 1772 ale posiadają oni jego odnowienie z 1776. Dokument ten jednak nie zachował się do czasów dzisiejszych. Nie jest znana również data lokacji.