Następnego dnia Navarre każe Gastonowi wskazać drogę do Aquili, gdyż chce zabić biskupa. Gaston odmawia, za co zostaje przywiązany do drzewa. Kolejnej nocy znowu pojawia się kobieta, która uwalnia złodzieja. Gaston ponownie zostaje schwytany przez gwardzistów biskupa. Zdradza im plan Navarre’a i gwardziści zastawiają na niego zasadzkę. Gaston ostrzega nadchodzącego Navarre’a i ten odpiera przeciwników. Jednak w trakcie walki jego jastrząb zostaje postrzelony z kuszy. Kontuzjowany Navarre rozkazuje Gastonowi zabrać rannego jastrzębia do pobliskich ruin zamku, gdzie mieszka zakonnik Imperius. Gdy Imperius idzie po lecznicze zioła, ciekawski Gaston odkrywa, że jastrzębiem jest kobieta, którą poznał poprzedniej nocy.
Wkrótce Gaston poznaje od Imperiusa historię swojego pana i towarzyszącej mu jastrzębicy. Jest nią zaklęta ukochana kapitana, andegaweńska hrabianka imieniem Isabeau. Ongiś zakochał się w niej biskup Aquili, ale ona go odtrąciła. Ten z zemsty zawarł pakt z diabłem i rzucił na kochanków klątwę. Kiedy kapitan za dnia jest człowiekiem, ona zmienia się w jastrzębia. Kiedy Isabeau nocą przybiera ludzką postać, on zmienia się w wilka. Oboje w postaci zwierząt nie wiedzą, że są ludźmi i nigdy nie są w stanie się ujrzeć w prawdziwej formie. O świcie gwardziści biskupa szturmują zamek, lecz Isabeau umyka jako jastrząb.