Iloczynem wektorowym liniowo niezależnego układu nazywa się taki wektor zorientowanej przestrzeni unitarnej rzeczywistej, że jeśli jest liniowo zależny, to jeśli jest liniowo niezależny, to oraz przy czym baza jest dodatnio zorientowana.

Innymi słowy wektor oznaczany zwykle jest prostopadły do każdego z wektorów układu jego moduł jest równy objętości równoległoboku rozpiętego na a dołączony na końcu tworzy z wektorami tego układu bazę dodatnio zorientowaną.

Uogólnienia W przypadku zespolonych przestrzeni unitarnych iloczyn skalarny jest dodatnio określoną (a stąd niezdegenerowaną) półtoraliniową formą hermitowską (tzn. samosprzężoną), w przestrzeniach rzeczywistych iloczyn skalarny jest dodatnio określoną dwuliniową formą symetryczną. Rezygnując z warunku dodatniej określoności i hermitowskości (bądź symetryczności) można rozpatrywać przestrzeń z formą półtoraliniową (dwuliniową) – macierzy Grama odpowiada wtedy macierz tej formy w ustalonej bazie. Przestrzeń liniową z symetryczną formą dwuliniową nazywa się przestrzenią ortogonalną. Badanie form kwadratowych pochodzących od form dwuliniowych umożliwia przykładowo klasyfikację właściwych hiperpowierzchni właściwych stopnia 2 nazywanych kwadrykami, w tym hiperpowierzchni właściwych przestrzeni euklidesowych wymiaru 2 i 3, tzn.