Okręty będące w służbie Royal Navy brały udział w bitwie o Atlantyk. dwukrotnie zatopił w indywidualnym ataku niemieckiego U-Boota (U-399, U-1169; współuczestniczył w zatopieniu U-645, U-988, U-618, ), po jednym okręcie podwodnym zniszczyły samodzielnie HMS „Byard” (U-841), HMS „Bickerton” (U-269; współudział U-765), HMS „Balfour” (U-672) i HMS „Conn" (U-905; współudział U-965). Dwa niszczyciele zostały utracone podczas działań wojennych: HMS „Bickerton” (zatopiony przez U-354) i HMS „Bullen” (zatopiony przez U-775). Okręty amerykańskie służyły zarówno na Oceanie Atlantyckim jak i Pacyfiku, a straty US Navy wyniosły trzy jednostki.
Należący do typu Buckley USS „England” zatopił samodzielnie, bądź we współdziałaniu z innymi jednostkami US Navy, sześć japońskich okrętów podwodnych w okresie 13 dni, od 19 do 31 maja 1944 roku. Niszczyciel ten został poważnie uszkodzony 9 maja 1945 roku po ataku kamikaze w rejonie Okinawy. W nocy z 5 na 6 maja 1944 roku na Atlantyku amerykański USS „Buckley” wykrył i ostrzelał niemiecki U-Boot U-66. Następnie niszczyciel staranował U-Boota, lecz jego załoga przystąpiła do abordażu. Niemcy szybko zostało wyparci z eskortowca. Ostatecznie okręt podwodny zatonął, zabierając na dno 24 marynarzy.