25 września 1919 Naczelny Wódz Wojsk Polskich mianował go kapelanem wyznania ewangelickiego w VII klasie rangi i przydzielił do Departamentu I Mobilizacyjno-Organizacyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych (Sekcja Religijno-Wyznaniowa)Dz. Rozk. Wojsk. Nr 93 z 25 października 1919, poz. 3509. i administratorem parafii Wniebowstąpienia Pańskiego w Warszawie przy ulicy Puławskiej 2/4, jedynego ewangelickiego kościoła garnizonowego. Pracował również jako nauczyciel: w grudniu 1921 r. otrzymał nominację na nauczyciela kontraktowego religii ewangelickiej w Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie. Pełnił służbę na stanowisku szefa Głównego Urzędu Duszpasterskiego Wyznania Ewangelicko-Augsburskiego, a od 1927 – szefa Wydziału Wyznania Ewangelicko-Augsburskiego Biura Wyznań Niekatolickich Ministerstwa Spraw Wojskowych.
3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu naczelnego kapelana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 1. lokatą w duchowieństwie wojskowym wyznania ewangelicko-augsburskiego.