W 1206 roku krzyżowcy opanowali twierdzę w Turaida na prawym brzegu rzeki Gauja, na starożytnym szlaku handlowym do północno-zachodniej Rusi. Aby uzyskać kontrolę nad lewym brzegiem Gauji, przed 1210 rokiem wybudowany został kamienny zamek w Siguldzie. Do 1211 roku liwońska prowincja Metsepole (obecnie okręg Limbaži) oraz wymieszani Liwonianie-Łatgalowie, zasiedlający powiat Idumea (obecnie Straupe), zostali nawróceni na wiarę rzymskokatolicką. Ostatnią bitwą przeciwko Liwończykom było oblężenie warownego wzgórza Satezele niedaleko Siguldy w 1212 roku. Liwończycy, którzy płacili trybut wschodniosłowiańskim władcom Połocka, z początku uważali Niemców za użytecznych sojuszników. Pierwszym znaczącym Liwończykiem, który został ochrzczony, był ich wódz Caupo z Turaidy. Kiedy niemiecki uchwyt zacieśnił się, Liwończycy podnieśli rebelię przeciwko krzyżowcom i ochrzczonemu wodzowi, ale powstańcy zostali pokonani. Caupo z Turaidy pozostał jedynym sojusznikiem krzyżowców aż do swej śmierci w bitwie w dniu św.