Na jego mocy 1/3 terytorium Wielkiego Księstwa Litewskiego znalazło się pod okupacją moskiewską.
Nihil novi
W 1505 roku kolejny sejm w Radomiu uchwalił konstytucję praw Nihil novi, uzupełnioną przez monarchę zapisem: „Gdybyśmy cokolwiek przeciw wolnościom, przywilejom, swobodom i prawom Królestwa uczynili, uznajemy to ipso facto (łac. tym samym) za nieważne i żadne”. W myśl konstytucji król nie mógł postanowić nic nowego bez zgody izby poselskiej i senatu. Na sejmie zatwierdzono również tzw. „Statut Łaskiego”. Spisany on został przez kanclerza wielkiego koronnego Jana Łaskiego, stąd jego nazwa. Stanowi zbiór przywilejów szlacheckich i kościelnych oraz praw miejskich obowiązujących w Królestwie.
Śmierć Aleksander Jagiellończyk zmarł bezpotomnie 19 sierpnia 1506 roku w wieku 45 lat. Został pochowany w katedrze wileńskiej. Wielkim księciem litewskim, a następnie królem polskim, został jego młodszy brat Zygmunt I Stary (1506–1548).
Panowanie Zygmunta Starego (1506-1548) thumb|upright|Zygmunt I Stary – portret
thumb|upright=1.3|Polska i Litwa w 1526 r.