Lata 30. W 1930 r. Koło Wiedeńskie rozpoczęło intensywną działalność wydawniczą i propagandową. Przejęty kwartalnik filozoficzny przemianowano na Erkenntnis. Pismo to, redagowane przez Carnapa i Reichenbacha, stało się główną trybuną nowej filozofii. W latach 1928-1937 wydano dziesięć książek w serii Schriften zur wissenschaftlichen Weltauffassung, m.in. Schlicka Zagadnienia etyki (1930), Neuratha Empirische Soziologie (1931), Carnapa – Logiczną składnię języka (1934), a także Logikę odkrycia naukowego (1934) Karla Poppera (który nie należał do Koła i ani razu nie uczestniczył w czwartkowym seminarium Schlicka). Opublikowano też w latach 1933-1939 dziewięć broszur w redagowanej przez Neuratha serii Einheitswissenschaft. Zaczęto organizować kongresy nowej filozofii: kongres w Pradze (1929) był pierwszym kongresem filozofii naukowej, ale nie wyłącznie Koła Wiedeńskiego, drugi odbył się rok później w Królewcu. Począwszy od kongresu w Pradze w 1934 r., zaczęli w nich uczestniczyć, oprócz Austriaków i Niemców, Polacy, Skandynawowie, Amerykanie i inni. Jeśli chodzi o Amerykanów, to współpracę z Kołem nawiązali Charles Morris (1901-1979), Ernest Nagel (1901-1985) i Willard Van Orman Quine (1908-2000). Alfred Jules Ayer był najważniejszym popularyzatorem, ale nie jedynym znaczącym przedstawicielem, Alfreda J.