Reaktywacja parafii nastąpiła w 1918. Proboszczem został ks. Aleksy Winogradow, który jednak wkrótce zmarł wskutek epidemii tyfusu. W 1922 powrócił z bieżeństwa (z Połtawy) pochodzący z Bielska ks. Lew Tymiński, który we wrześniu tegoż roku objął funkcję proboszcza. W tym czasie parafia liczyła ponad 4500 wiernych wskutek dołączenia dawnych parafii w Brańsku, Boćkach, Podbielu oraz Woskresieńskiej w Bielsku Podlaskim. Pod kierownictwem ks. Tymińskiego, mimo niesprzyjających warunków i trudności materialnych, kontynuowano prace budowlano-remontowe w świątyni parafialnej, remontowano cerkwie filialne oraz odbudowano ogrodzenie cmentarza. Przebudowę cerkwi Michajłowskiej ukończono w 1926, natomiast pozostałe prace trwały do 1936. Ks. Tymiński zmarł pod koniec 1937; jego następcą został w kwietniu 1938 ks. Bazyli Gurniejczuk. Aktywna działalność duszpasterska nowego proboszcza przyczyniła się do znacznego wzrostu frekwencji na niedzielnych nabożeństwach. Dotyczyło to głównie mieszkańców pobliskich wsi;