Antoniemu Lipińskiemu z grona duchowieństwa diecezjalnego.
W 1848 roku w klasztorze zamieszkały siostry szarytki, które otworzyły dom dla sierot pod wezwaniem św. Wincentego a Paulo. Była to druga placówka tego zgromadzenia w Poznaniu. W latach 1899–1900 dobudowano skrzydło zachodnie oraz kaplicę. Siostry prowadziły działalność opiekuńczo-wychowawczą do 1990 roku, kiedy to na Śródkę powrócili filipini. Od 2011 w odnowionych zabudowaniach klasztornych oraz w sąsiadującym z nimi byłym domu katolickim funkcjonuje Katedralna Ogólnokształcąca Szkoła Muzyczna, prowadzona przez archidiecezję poznańską.
W 1657 roku bp Wojciech Tolibowski sprowadza na Śródkę zakon franciszkanów reformatów i osadza ich na Górze Kawalerskiej. Rozpoczęto pracę nad budową klasztoru i kościoła pw. św. Kazimierza i Niepokalanego Poczęcia NMP, które zakończono w 1681 roku (konsekrowany w 1685 roku). Zakonnicy posługiwali w tym miejscu do roku 1804, kiedy na skutek działań władz zaborczych zakon skasowano, a zabudowania klasztorne przejęli Prusacy. Ostatni poznański reformat zmarł w 1826 roku.