Wczesnym sprawdzianem taktyki użycia taborów w bitwie były zwycięskie bitwy husytów pod Sudomierzem i Beneszowem w 1420, gdzie Żiżce udało się dzięki temu pokonać rycerską jazdę przeciwnika. Walki pod Sudomierzem i Hořicami wykazały skuteczność obrony także przed spieszoną konnicą. Pod Nekmierzem i Sudomierzem nieliczna piechota jedynie dzięki taborowi i jego artylerii pobiła parokrotnie silniejszego nieprzyjaciela. W obronie pozycyjnej tabor wykorzystywano umiejętnie nie tylko na wzniesieniu (góra Vladař, Hořice, Czerwoniak), lecz nawet w oparciu o mury miejskie (Kutna Hora 1421) lub obronną (inkastelowaną) budowlę kościelną (Mały Bór 1420).
Z kolei ruchomy szyk taborowy wykorzystano ofensywnie pod Maleszowem w 1424, używając część stoczonych z góry wozów ciężarowych dla rozerwania i zmieszania szyku nieprzyjaciela. W odwrocie zaś umieszczona na wozach artyleria pozwoliła husytom w 1421 wydostać się z osaczenia zarówno pod Kutną Horą, jak i pod górą Vladař.