O wielkiej skuteczności tej formacji obronnej świadczy fakt, że ostatnią bitwę wojen husyckich – pod Křečem w 1435 przegrano jedynie wskutek niedomknięcia taboru (podobnie fatalnie zaciążyło nieprzygotowanie taboru do obrony pod Hiltersried w 1433); była to również ostateczna przyczyna klęski pod Lipanami w 1434.
Późniejsze zastosowanie thumb|Tabor polowy w XVI wieku thumb|XVII-wieczny tabor kozacki Obronny szyk taborowy stosowali również na przykład Krzyżacy pod Chojnicami w 1454, a w czasach późniejszych – zarówno wojska polskie, jak i siczowi Kozacy. Wiedza ta i doświadczenia zostały na grunt polski niewątpliwie przeniesione przez czeskich żołnierzy zaciężnych, wśród których liczni byli uczestnicy wojen husyckich. Polacy z powodzeniem wykorzystywali tabor stacjonarnie (to jest jako obóz warowny) pod Cecorą w 1595 i pod Chocimiem w 1621. Rezygnacja z tej taktyki (wbrew polskiej koncepcji) była istotną przyczyną klęski Węgrów pod Mohaczem w 1526, gdzie to właśnie przeciwnik wykazał niszczycielską skuteczność obrony przez tureckich janczarów taboru pospinanego łańcuchami i obsadzonego artyleriąBryan Perrett: The Battle Book. Crucial Conflicts in History from 1469 BC to the Present. New York: Arms and Armour, 1992, s. 208, ..