Włodzimierz Muś (ur. 24 lipca 1918 w Moskwie, zm. 25 października 1993 w Warszawie) – generał brygady Wojska Polskiego, doktor nauk historycznych (1974). Dowódca Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego (1951–1964).

Życiorys Syn Bazylego i Karoliny. Po repatriacji zamieszkał wraz z rodziną w Telatynie, gdzie spoczywają jego rodzice. Uczęszczał do gimnazjum w Tomaszowie Lubelskim i w Białej Podlaskiej. Był czynnym działaczem Komunistycznego Związku Młodzieży Zachodniej Ukrainy. W marcu 1937 aresztowany i skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Zamościu na 2 lata więzienia w zawieszeniu na 5 lat i pozbawiony praw publicznych na okres 5 lat. Na przestrzeni lat 1937–1938 łącznik KZMZU pomiędzy gminami Jarczów i Poturzyn, a następnie członek komitetu KZMZU w Poturzynie i członek redakcji pisemka „Głos Młodych”. Po agresji ZSRR na Polskę i okupacji Tomaszowa Lubelskiego przez Armię Czerwoną 25 września 1939 współorganizował, m.in. wraz z Aleksandrem Żebruniem wiec witający Armię CzerwonąWojciech Hanus, Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Tomaszowie Lubelskim w latach 1944–1956 Rzeszów 2019 wersja zdigitalizowana s. 17.. Został szefem Tymczasowego Komitetu Rewolucyjnego w gminie Telatyn.