W 1956 jako dowódca KBW wraz z niemal całym swoim korpusem oficerskim włączył się w obronę idei „polskiego października”. W tym okresie był współautorem memorandum w sprawie zmian statusu pobytu Armii Radzieckiej w Polsce. Od lipca 1965 do marca 1968 sprawował funkcję attaché wojskowego, morskiego i lotniczego ambasady PRL w Budapeszcie. Następnie pozostawał do czerwca 1970 w dyspozycji MON. Nie przyjął proponowanego mu stanowiska szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego. Później przeszedł w stan spoczynku. mały|Grób generała Włodzimierza Musia na Wojskowych Powązkach w Warszawie W latach 1963–1965 był prezesem Polskiego Związku Jeździeckiego. W latach 1985–1990 był członkiem Rady Naczelnej Związku Bojowników o Wolność i DemokracjęVII Kongres ZBoWiD, ZG ZBoWiD, Warszawa 1985..
Mieszkał w Warszawie, zajmował się historią, działał w środowisku kombatantów KBW – był przewodniczącym tego środowiska przy Zarządzie Wojewódzkim ZBoWiD w Warszawie. W czerwcu 1974 obronił pracę doktorską na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego pt. Legion Polski na Węgrzech w latach 1848–1849 przygotowaną pod kierunkiem prof. Marii Wawrykowej. Napisał również książkę o charakterze wspomnieniowym W służbie boga wojny, za którą w 1984 otrzymał nagrodę tygodnika „Polityka”.