Siłownia krążowników była zbudowana w układzie naprzemiennym, zwiększającym odporność na uszkodzenia bojowe. W 1940-42 na „Belfast” w trakcie remontu dobudowano „bąble” przeciwtorpedowe, zwiększające szerokość do 20,2 m i wyporność pełną do 14 900 t.
Uzbrojenie thumb|left|Dziobowe wieże dział HMS „Belfast” Uzbrojenie główne stanowiło 12 dział kalibru 152 mm w nowych wieżach trzydziałowych (ich nietypową cechą, podobnie jak w poprzednich typach, było to, że środkowe działo było cofnięte o 76 cm). Wieże stanowiły rozwinięcie poprzedniego typu, lecz różniły się głównie ulepszonym sposobem dosyłania amunicji. Masa wieży wynosiła 185 tBritish 6"/50 (15.2 cm) BL Mark XXIII w serwisie Navweaps.com.. Uzbrojenie pomocnicze stanowiło aż 12 dział uniwersalnych 102 mm Mk XVI, szeroko rozpowszechnionych na brytyjskich okrętach, w podwójnych stanowiskach osłoniętych maskami. Umieszczone były na śródokręciu, w okolicy kominów, po trzy stanowiska na burtę (była to najsilniejsza bateria dział 102 mm na brytyjskich krążownikach, zarówno lekkich i ciężkich). Lekkie uzbrojenie przeciwlotnicze początkowo obejmowało dwa stanowiska sprzężonych po 8 armat 40 mm („pom-pomów”), na burtach między kominami. Mimo dużej liczby luf, były one jednak umiarkowanie skuteczne. Uzupełniały je dwa poczwórne wkm-y 12,7 mm.