Dusza jest nieśmiertelna. Każdy żywy organizm składa się z materii i formy. Ta ostatnia, jako czynna i sprawcza idea, a zarazem racjonalna substancja, musi pozostać nieśmiertelna dla Stwórcy, który zawsze jest tożsamy z samym sobą i nie przestaje przekazywać nieśmiertelności racjonalnym bytom. Po śmierci ciała, dusza, która jest formą ciała, pozostawia w nim ślad swej nieśmiertelności, który, we współpracy z Boską Opatrznością, ma moc zgromadzić rozproszone części zmarłego ciała i przemienić je, nadając mu właściwości, które miało przed śmiercią, tak że materialne ciało we wskazanym przez Boga czasie, ożywa i odzyskuje swą duszę, stając się nieśmiertelnym. Nawet materia ma stopnie nieśmiertelności i może w pewnym momencie stać się niematerialną, ponieważ wszystkie rzeczy stworzone przejawiają naturalną skłonność do doskonałości. Całe stworzenie ma cel moralny i w bólach rodzenia służy doskonałości i szczęściu człowieka.