Organizowano również akcje obywatelskiego nieposłuszeństwa i biernego oporu (np. sit-ins). 4 maja 1970 pokojowe protesty studenckie zakończyły się masakrą na uniwersytecie w Kencie, kiedy 4 studentów zginęło, a 9 zostało rannych z ręki Gwardii Narodowej.
Walka o prawa Afroamerykanów thumb|Martin Luther King
Walka o równouprawnienie czarnej ludności w południowych stanach toczyła się już od lat 50. W 1955 r. za sprawą Rosy Parks doszło do bojkotu autobusów w Montgomery. W 1957 r. współorganizatorzy bojkotu i Martin Luther King utworzyli Konferencję Przywódców Chrześcijańskich Południa (Southern Christian Leadership Conference – SCLC), najbardziej znaną i najskuteczniejszą organizację walczącą o prawa Afroamerykanów i zniesienie regulacji rasistowskich na Południu (tak zwanych praw Jima Crowa). Organizacja ta, stosująca nieposłuszeństwo obywatelskie i zasadę niestosowania przemocy nawet w obliczu bezpośredniej agresji, zyskiwała coraz większą popularność nawet wśród białej klasy średniej, a jej charyzmatyczny przywódca Martin Luther King w 1964 r. otrzymał pokojową Nagrodę Nobla.