KC OMTUR wydał okólnik do wszystkich kół OMTUR, w którym stwierdził, że sprawa usunięcia rozłamu dzielącego dzisiaj obóz robotniczy jest uważana w organizacji za jedno z najbardziej palących zagadnień. Równocześnie w odezwie znajdowało się zastrzeżenie, że do droga do likwidacji rozbicia prowadzi przez porozumienie kierownictw obu odłamów ruchu robotniczego tj. CKW PPS i KC KPP. Dwukrotnie w ciągu maja 1935 r. zwracała się KPP do CKW PPS, do kierownictw wszystkich związków zawodowych, Stronnictwa Ludowego, „Wici”, z propozycją urzeczywistnienia jednolitego frontu robotniczego i antyfaszystowskiego frontu ludowego na platformie następujących żądań: wycofanie projektu nowej ordynacji wyborczej, zniesienie Konstytucji kwietniowej, zagwarantowanie wolności słowa, prasy, zebrań, zgromadzeń, stowarzyszeń i strajków, pięcioprzymiotnikowe prawo wyborcze, likwidacja obozu w Berezie Kartuskiej i uwolnienie więźniów politycznych, zerwanie z hitleryzmem, podpisanie za przykładem Francji i Czechosłowacji paktu wzajemnej pomocy z ZSRR. Rozmowy pomiędzy CKW PPS i KCZZ a KC KPP były prowadzone w lipcu i sierpniu 1935 r. W ich wyniku uzgodniono tzw. pakt o nieagresji, który, aczkolwiek formalnie nie podpisany, miał obowiązywać obydwie partie.