Twórczość Dorobek pisarski Karla Gjellerupa jest dość zróżnicowany pod względem tematyki, gatunku, stylu i wyznawanej filozofii. Na przestrzeni lat jego twórczość podlegała bowiem przemianom estetycznym i światopoglądowym, z których (uogólniając) wymienić można trzy okresy: okres problematyki chrześcijańskiej, do której pisarz wróci pod koniec życia; okres zwrotu w stronę tragedii antycznych i klasycyzmu okres fascynacji buddyzmem i filozofią Schopenhauera. Dzieła ze wszystkich tych okresów łączy dość wyraźne przywiązanie do realiów duńskiej wsi.
Pierwsze próby literackie Gjellerupa (Idealista, 1878; Uczeń Germanów, 1882) utrzymane zostały w estetyce naturalizmu, a ich głównym tematem są rozterki moralne młodego człowieka postawionego wobec kryzysu wiary. W 1883 powstały również dwie nowele pisarza: Romulus oraz G-Dur, wyraźnie inspirowane twórczością Iwana Turgieniewa oraz teoriami George’a Brandesa. W latach następnych zaiteresowania pisarza poszły jednak w inną drogą;