Wschodnie odcinki granicy Polski także wytyczały linie frontu, natomiast na granicy karpackiej ważniejsze przełęcze i przejścia obsadzone były przez policję, żandarmerię wojskową i nieliczne mniejsze oddziały wojskowe.
18 lipca 1919 Naczelny Wódz Józef Piłsudski zwolnił podpułkownika Adolfa Małyszkę ze stanowiska inspektora Wojskowej Straży Granicznej, „wyrażając mu podziękowanie za dotychczasową owocną pracę”, i powołał na to stanowisko – „zastępczo” – pułkownika Bronisława ZaniewskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 80 z 26 lipca 1919, s. 1830.Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 89 z 20 września 1919, s. 2144, ogłoszono sprostowanie dekretu nr 2705 z 18 lipca 1919 dotyczące dowodzenia przez pułkownika Bronisława Zaniewskiego 3 pułkiem WSG..
W połowie lipca Wojskowa Straż Graniczna posiadała trzy pułki oraz jeden samodzielny dywizjon. W ich skład których wchodziło 28 szwadronów o łącznej liczbie około 5 tysięcy ludzi. Po przeprowadzonej reorganizacji utworzono dodatkowo dwa samodzielne dywizjony graniczne oraz pięć szwadronów szkolnych. Liczba żołnierzy wzrosła wówczas do 8900, w tym ponad 260 oficerów. Zwiększyła się również liczba koni do ponad 3100 sztuk. Przewidziano też przeformowanie trzech samodzielnych dywizjonów w pułki. Przygotowano plan obsadzenia granicy południowej w Karpatach.