scanning) oznacza zaakceptowanie przez algorytm symbolu terminalnego zgodnego z oczekiwaniami analizatora zstępującego: jeśli istnieje sytuacja [A →h α •i tiη], w której bezpośrednio za kropką występuje bieżący symbol terminalny, to dodaj do zbioru sytuację [A →h αti •i+1 η] z kropką przesuniętą za ten symbol i indeksem nierozpatrzonego symbolu terminalnego zwiększonym o 1;
przewidywanie (ang. prediction) tworzy sytuacje, odpowiadające dalszym oczekiwaniom analizatora zstępującego: jeśli istnieje sytuacja [A →h α •i Bη], w której bezpośrednio za kropką występuje symbol nieterminalny B, to dla każdej produkcji B → β dodaj do zbioru sytuację [B →i •i β], która przygotowuje algorytm na ewentualne rozpoznanie tej produkcji poczynając od najbliższego nierozpatrzonego symbolu terminalnego;
uzupełnianie (ang. completion) stanowi wstępujący komponent algorytmu: jeśli istnieje sytuacja [A →h α •i], czyli rozpoznano całą produkcję A → α, to dla każdej sytuacji [B →g β •h Aγ], w której oczekiwano symbolu nieterminalnego A tam, gdzie zaczyna się rozpoznana produkcja A → α, dodaj do zbioru sytuację [B →g βA •i γ] z kropką przesuniętą za symbol A i uaktualnionym indeksem nierozpatrzonego symbolu terminalnego.