W jednostkach bojowych karabiny z skrzydłach były demontowane, więc od samolotu nr 48 zaprzestano ich montowania. W trakcie eksploatacji stwierdzono, że przy dużej prędkości lotu i nagłych przeciążeniach trwałej deformacji ulegała blacha krawędzi natarcia, co powodowało zmianę właściwości pilotażowych i mogło doprowadzić do katastrof po ataku nurkowym z powodu niskiej wysokości końcowej. Po tych doświadczeniach, w wytwórni usunięto wadliwe pokrycie, karabiny przesunięto z dolnego płata na boki kadłuba i przykryto je oprofilowanymi osłonamiLeszek A. Wieliczko, Avia B-534, [w:] Lotnictwo, Warszawa: Magnum-X sp. z o.o., styczeń 2019 (1-2/2019), s. 89-90, ISSN 1732-5323 (pol.).
B-534 wersja II W grudniu 1935 roku dostarczono testowy samolot nr B.534.19. Posiadał on początkowo cztery karabiny maszynowe zamontowane w powiększonych kroplowych przetłoczeniach na bokach kadłuba. Uzbrojone zostały tak 46 egzemplarzy od numer 102 do 147. Samolot nie różnił się od wersji I w pozostałych aspektach. Dwa egzemplarze przeznaczono dla Grecji. Dziewięć egzemplarzy I i II wersji miały lepsze opracowanie aerodynamiczne, w postaci owiewek na kołach podwozia i metalowe nastawne śmigło. Płoza ogonowa została zastąpiona na kółko.